رژیم غذایی

تغییر عادت غذایی

چرا تغییر عادت های غذایی دشوار است؟

چرا تغییر عادت های غذایی دشوار است؟ 700 379

تعداد زیادی از ما می توانیم زمان، مقدار و نوع غذایی را که می خوریم تغییر دهیم، اما برای مدتی کوتاه.

بیشتر ما می توانیم زمان، مقدار و نوع غذایی را که می خوریم تغییر بدهیم، اما برای مدتی کوتاه. زمانی قدرت اراده ی ما کم می آورد دوباره به عتدت های قدیمی مان روی می آوریم. هر بار همین اتفاق می افتد.

چرا کنار گذاشتن عادت های مخرب غذایی انقدر دشوار است؟
این موضوع پیچیده ای است و هرکاری با مغزتان انجام می دهد تا از ترک عادت نجاتتان بدهد، حتی زمانی که بدانید این ترک عادت باعث افزایش سلامتی در شما می شود.
غذا کلیدی برای زنده ماندن ماست و امنیت را خاطر نشان می کند. پس اگر شخصی، حتی شما سعی کند تا عادت های غذاییش را تغییر دهد، همه چیز به هم می ریزد. این به این خاطر است که هر خطری برای امنیت ما، چه واقعی و چه ذهنی می تواند باعث ایجاد ترس شود.
این موضوع در مورد افرادی که به دلیل فقر، اختلالات خوردن و رژیم، ناامنی غذایی را تجربه کرده اند، نیز صدق می کند. والدین هایی که کودکانی را از مناطق محروم به سرپرستی گرفته اند، گزارش کرده اند که با وجود غذای فراوان، کودکشان از غذا دوری می کند. یکبار مطلبی خواندم در مورد اینکه کارکنان مرکز درمان اختلالات غذایی یک برش کامل از گوشت ران گوساله در زیر تخت یکی از بیماران پیدا کرده بودند.
برخی رژیم ها نیز می توانند حس ناامنی غذایی ایجاد کنند. اگر شما با پدر و مادر و یا سرپرستی بزرگ شده اید که همیشه سعی داشته است تا غذای شما را کنترل کند و یا ناخودآگاه خودتان را در یک رژیم دیده اید، احتمالا زمانی که می خواستید تا عادت غذایی خود را تغییر دهید، به صورت طبیعی میزانی خطر را احساس کرده اید.
به علاوه غذا یک جاذبه ی احساسی قوی ایجاد می کند. برخی از عادت های غذایی ما زمانی که حس خوشایندی در مغزمان ایجاد می شود، ساخته می شود. نه تنها حس خوشایند، بلکه حس ارتباط، وابستگی و حتی عشق. غذا تنها معنای غذا نمی دهد، بلکه چیزی فراتر از آن است. بر طبق نظریه ی پورگس_ یک نظریه ی رفتاری که در حال شناخته شدن است_ روابط و ایجاد ارتباط اجتماعی با دیگران اصلی ترین راه برای ایجاد آرامش در پستانداران است. این نظم طبیعی توسط پروسه های عصبی انجام می شود. زمانی که روابط از بین می رود غذا می تواند جایگزینی برای آن باشد.
تجربه های حسی، حرکت ماهیچه های صورت و میمیک صورت در هنگام غذا خوردن، احساس امنیت و آرامش ایجاد می کند. پس اگر شخصی به شما گفت که غذا دوست من است و یا غذا عشق من است، تعجب نکنید. آن ها از غذا خوردن برای نظم بخشیدن به سیستم عصبی خود استفاده می کنند.
به عنوان انسان ، ما مغز پیشرفته تری داریم، مغز انسان توانایی برنامه ریزی و یافتن دلیل را دارد. بیشتر هدف ها و برنامه های غذایی ما برای تغییر عادت، زمانی صورت می گیرد که ما در آرامش هستیم. متاسفانه زمانی که خسته و مضطرب هستیم، منطق و خواسته مان برای امنیت را از دست می دهیم.
امیدتان را از دست ندهید. شما می توانید مغزتان را تغییر دهید. روش های موثر زیادی برای درمان ناامنی غذایی و جدایی از غذا به عنوان یک چرخه ی ارتباطی وجود دارد.

کری اندرسون
Kari Anderson

نقش ورزش و رژیم غذایی در پیشگری از آلزایمر

با ورزش و رژیم غذایی از آلزایمر پیش گیری کنید

با ورزش و رژیم غذایی از آلزایمر پیش گیری کنید 700 438

شواهد نشان داده اند که فاکتورهای سبک زندگی نقش مهمی را در پیشگیری از آلزایمر ایفا می کنند.

تقریبا ۵٫۵ میلیون آمریکایی مبتلا به آلزایمر هستند و تخمین زده شده است که این تعداد تا سال ۲۰۲۰ به ۱۶ میلیون نفر خواهد رسید. تعداد افرادی که در اثر ابتلا به آلزایمر جان خود را از دست می دهند، بیشتر از تعداد مبتلایان به سرطان سینه و پروستات است.
تقریبا می توان گفت این یکی از اصلی ترین مشکلات سلامتی است. زیرا آلزایمر یک بیماری پیچیده است، تشخیص علائمش دشوار است و درمانش نیز آسان نیست. اما شواهد نشان می دهند که فاکتورهای سبک زندگی همانند رژیم غذایی و ورزش نقش مهمی را ایفا می کنند.
علوم پزشکی ارتباط بین فعالیت های پزشکی و بیماری آلزایمر را کشف کرده است.
محققین شاخه ی عصب شناسی و پیرپزشکی، از فنلاند و سوییس ۲۴ مطالعات آینده گر و شهودی را انتخاب کردند تا از آن ها در تحلیلشان استفاده کنند. این تحقیق میزان ارتباط بین بیماری آلزایمر و فعالیت های فیزیکی همانند پیاده روی، دوچرخه سواری، بولینگ و فعالیت های مربوط به کار همانند نجاری، بیل زدن و … را اندازه گیری می کند.
تحلیل آن ها نشان داد که هر چه افراد از لحاظ فیزیکی فعال تر باشند احتمال ابتلا به آلزایمر در آن ها کمتر است. درکل از بین ۲۴ مطالعه ۱۸ عدد از آن ها نشان می داد که ورزش خطر ابتلا را کاهش می دهد.
محققان پی بردند که فعالیتی که در اوقات فراغت انجام می شود، نسبت به فعالیت های کاری تاثیر بیشتری در پیشگیری دارند. دلایل این موضوع به این شرح است : افرادی که کارهای بدنی انجام می دهند، افرادی هستند که از سطح سواد و جایگاه اجتماعی-اقتصادی پایین تری برخوردارند. همچنین بعد از کار و بازنشستگی بیشتر تمایل دارند تا فعالیتی نداشته باشند.
محققین بیان کرده اند که هنوز اطلاعاتی در مورد نوع و میزان ورزش و فعالیت، به منظور کاهش و یا به تعویق انداختن این بیماری در دست نیست. ولی اظهار داشته اند که فعالیت های فیزیکی برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری سودمند بوده و باعث ایجاد انگیزه ی شناختی و اجتماعی نیز می شود.
سوال دیگر اینجاست که آیا رژیم غذایی می تواند از ابتلا به آلزایمر جلوگیری کند؟
در این مورد ۶۴ تحقیق به طور کلی بر روی ۱۳۰۰۰۰ نفر انجام شده است. محققین چندین نتیجه گرفته اند. تجزیه و تحلیل الگوهای غذایی و بیماری آلزایمر مانع از نتیجه گیری دقیق می شود. اندازه گیری و مطالعه ی همه ی مواد خوراکی مصرفی فرد شرکت کننده در تحقیق دشوار است.
برخلاف محدودیت هایی که این نوع تحقیق دارد، محققین شواهد واضحی مبنی بر تاثیر مثبت رژیم غذایی بر جلوگیری از آلزایمر یافته اند. از بین ۶۴ تحقیق، ۵۰ تحقیق رابطه ی مثبت بین بیماری و غذا را نشان داده اند.
باید بگوییم که در مورد نوع غذا و میزان آن هنوز اطلاعاتی در دست نیست. ولی برخی مطالعات فردی بر روی این موضوع نشان می دهد برخی غذاها از جمله ماهی، میوه ها، قهوه و شراب می توانند موثر واقع شوند. همچنین مشخص شده است که غذاهای حاوی چربی اشباع شده می تواند ریسک ابتلا به آلزایمر را افزایش دهند.
شواهد نشان می دهند که فاکتورهای سبک زندگی همانند ورزش و رژیم غذایی هم می توانند باعث پیش گیری از این بیماری شوند و هم ریسک ابتلا به آن را افزایش دهند. ولی باید خاطر نشان کرد که آلزایمر تحت تاثیر فاکتورهای دیگری همچون ژنتیک، واکنش های اجتماعی و شناختی نیز قرار دارد.

شکلات

آیا هر روز باید شکلات بخوریم؟

آیا هر روز باید شکلات بخوریم؟ 700 466

تحقیقات نشان می دهند که برخی انواع شکلات می توانند از مغز و بدن محافظت کنند.

تحقیقات زیادی در مورد مزایای کاکائو انجام شده است ولی فقط تعدادی از آن ها به مرحله ی چاپ رسیده اند. همه ی آن ها به این نتیجه دست یافتند که ماده ی شیمیایی موجود در کاکائو به نام فلاوانول، برای سلامتی شما به ویژه سلامتی قلب شما مفید است. در مطالعات به چاپ رسیده در مجله ی تغذیه بیان شده است که فلاوانول موجود در کاکائو می تواند برای سلامتی مغزنیز مفید باشد. فلاوانول از مناطقی از مغزتان که برای حافظه ، تمرکز، سرعت پردازش و گیرایی کلی است، محافظت می کند.
محققین معتقند که روش اثرگذاری شکلات بر روی مغز با اثرگذاری آن بر روی قلب تفاوت دارد. از اثرات آن بر روی قلب می توان نرمال نگه داشتن جریان خون، جلوگیری از لخته شدن خون در رگ ها و بهبود فشار خون را نام برد. تمام این مزایا می توانند جریان خون را به سمت قلب افزایش دهند. همچنین ممکن است که فلاوانول اثری مستقیم بر سیگنال های مغزی که مانع از ایجاد مشکل در گیرایی می شوند، داشته باشد.
بیشترمطالعات نشان می دهند که این اثرات بر روی افراد مسنی که گیرایی و حافظه شان رو به کاهش است، نیز اثر دارد. در برخی تحقیقات ، اثراتی از بهبودی در زنان و مردان سنین ۴۰ تا ۶۵ سال دیده شده است. در همه ی موارد بهبودی در عملکرد مغز زمانی حاصل شده است که شخص میزان ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی گرم در روز،به مدت یک ماه، فلاوانول موجود در شکلات را مصرف کرده باشد.
شکلات تلخ و پودر کاکائو نسبت به شیر کاکائو میزان فلاوانول بیشتری دارند. شکلات سفید این ماده ی مفید را در خود ندارد. در مطالعاتی که میزان فلاوانول موجود در شکلات های گوناگون را بررسی می کردند، نشان داده شد که در ۳٫۵ اونس شکلات تلخ، حدودا ۹۴ تا ۶۵۰ میلی گرم فلاوانول وجود دارد، این در حالی است که در میزان برابری شیر کاکائو تقریبا ۴۱ میلی گرم از این ماده وجود دارد. هرچه شکلات تلخ تر باشد، میزان فلاوانول موجود در آن بیشتر است. آزمایشاتی که بر روی محصولات انجام شده است، نشانگر این بوده اند که درصد کاکائوی موجودی که بر روی برچسب محصولات دیده می شود، قابل اعتماد نیستند.
اگر قصد دارید تا با خوردن شکلات سلامتی خود را تقویت کنید، سعی کنید تا از مارک های شناخته شده استفاده کنید. همچنین ضروری است که ازمیزان چربی و کالری موجود در شکلاتی که مصرف می کنید آگاه باشید. اگر میزان چربی و کالری موجود در رژیم غذایی شما بالا باشد، مزایای مصرف شکلات تلخ برای شما تبدیل به ضرر می شود.

نویسنده: سوزان مک کوییلان Susan McQuillan

نسبت قهوه و طول عمر انسان

آیا قهوه می تواند طول عمر شما را افزایش دهد؟

آیا قهوه می تواند طول عمر شما را افزایش دهد؟ 700 394

دو تحقیق جدید، قهوه وعمر بیشتر را به هم مرتبط می دانند.

درآمریکا ۷۵ درصد از مردم قهوه می نوشند. هر روزه بیشتر از دو میلیون فنجان قهوه در سراسر دنیا مصرف می شود.
مصرف قهوه ی ملایم می تواند بخشی از یک رژیم غذایی سالم باشد. تحقیقات نشان می دهند که بزرگسالان می توانند مقدار ۴۰۰ میلی گرم(در حدود ۴ فنجان) در روز کافئین مصرف کنند، بدون اینکه پیامد های سلامتی از جمله مشکلات قلبی و مشکلات دستگاه تناسلی متوجه آن ها شود. (در هر اونس قهوه تقریبا ۱۲ میلی گرم کافئین وجود دارد.) به علاوه مصرف قهوه می تواند باعث کاهش مشکلات مربوط به سوخت و ساز بدن، دیابت، و بیماری های قلبی-عروقی شود.
سوال بزرگتر این است که آیا قهوه می تواند از ابتلا به بیماری ها جلوگیری کند و باعث افزایش طول عمر شما شود؟ هنوز پاسخ قابل اعتمادی موجود نیست، ولی دو تیم تحقیقاتی بزرگ، مطالعاتی در مورد تاثیر قهوه در افزایش طول عمر در بین نسل ها و نژادهای گوناگون انجام داده اند.
تحقیقاتی که در مورد اثرات قهوه صورت گرفته است، می تواند گام مهمی در فهم بهتر این موضوع باشد که آیا قهوه واقعا برای سلامتی شما مفید است و آیا این نوشیدنی برای پیشگیری از بیماری های گوناگون توصیه می شود یا خیر؟
در اولین تحقیقی که بر روی تعداد زیادی از مردم صورت گرفت، گانتر Gunter بر روی جمعیتی در حدود ۴۵۱۷۴۳ نفر از ۱۰ کشور اروپایی در طی ۱۶ سال مطالعاتی انجام داد. بعد از بررسی چندین عامل همانند شاخص توده ی بدنی، فعالیت های فیزیکی و مصرف سیگار، مشخص شد: در مواردی که مصرف قهوه در آن ها بالاتر بوده است، خطر ابتلا به بیماری های گوناگون از جمله مشکلات دستگاه گوارشی وبیماری های گردش خون کاهش یافته ،در حالی که باعث افزایش سن مرگ در آن ها شده است.
این اثرات در افرادی که در روز، ۲ یا ۳ فنجان قهوه مصرف می کرده اند، در مقایسه با کسانی که قهوه نمی نوشیده اند، به مراتب بیشتر است. همچنین عملکرد کبد در مصرف کنندگان قهوه بسیار بهتر است.
محققین این مطالعات را بر روی افرادی که قهوه ی بدون کافئین مصرف می کردند هم انجام دادند و به همان نتایج دست یافتند. آن ها بیان کردند که ترکیبات بیولوژیکی دیگری همانند ترکیبات فنول در قهوه وجود دارد که همانند کافئین دارای آنتی اکسیدان هستند و باعث ایجاد آن اثرات می شوند.
درهمین تحقیق، پارک Park و محققین دیگر بر روی جمعیتی در حدود ۱۸۵۸۵۵ نفر از نژادهای گوناگون همانند لاتین، آفریقایی-آمریکایی، هاوایی، سفید، آمریکایی-ژاپنی مطالعه کردند. برخلاف افراد دیگر، در جمعیت مردم هاوایی شرکت کننده در تحقیق، کاهش عمر دیده می شد. بنابراین پارک و همکارانش تصمیم گرفتند تا عوامل دیگری همانند مصرف سیگار را نیز بر روی آن ها بررسی کنند.
به یاد داشته باشید که به صورت کامل نمی توان به این تحقیقات استناد کرد زیرا هرکدام از آن ها در طول انجام گرفتن، محدودیت های زیادی داشته اند. برای مثال اطلاعاتی که در تحقیقات استفاده شده است، منبع موثقی ندارند، پس ممکن است نادرست باشند. و اینکه نمی توان تمامی عوامل مثل این که شخص در هنگام مصرف قهوه چقدر خامه و یا شکر استفاده می کرده است را اندازه گرفت.
ولی در کل با استناد بر همه ی این مطالعات می توان گفت که مصرف قهوه باعث افزایش طول عمر می شود. این تحقیقات نشان می دهند که نتایج به عوامل بسیاری از جمله نژاد و قومیت، بستگی دارند.

نویسنده: نوید صالح Naveed Saleh