مراقبت

اگر می‌خواهید تا هیجان‌هایتان را با موفقیت مدیریت کنید، انعطاف‌پذیر باشید.

اگر می‌خواهید تا هیجان‌هایتان را با موفقیت مدیریت کنید، انعطاف‌پذیر باشید. 969 647

اگر می‌خواهید تا هیجان‌هایتان را با موفقیت مدیریت کنید، انعطاف‌پذیر باشید.

راهبرد صحیح تنظیم هیجان کلید مدیریت هیجان‌هاست.

 

زندگی پر از موقعیت‌های استرس‌زاست. برخی از این موقعیت‌ها شدت هیجانی پایین‌تر و برخی شدت هیجانی بالاتری دارند. در سطح پایین‌تر این طیف ممکن است هیجانی باشد که از فراموشی یک ددلاین کاری کوچک در مسیر رفتن به محل کارتان ناشی می‌شود. در این مسیر، دیدن یک ماشین که تصادف کرده و راننده‌اش که مجروح شده است می‌تواند هیجان شدیدتری را فراخوانی کند.

 

چندین دهه است که روان‌شناسان به چگونگی کنترل موفق هیجان‌های افراد در موقعیت‌های استرس‌زا علاقمند شده‌اند. اگر بتوانیم بفهمیم که افراد سالم چگونه هیجان‌هایشان را مدیریت می‌کنند، می‌توانیم زندگی افرادی را که از افسردگی یا اضطراب رنج می‌برند (و تعادل هیجانی‌شان به هم ریخته است) ارتقاء دهیم. یکی از پژوهش‌های مجله Psychological Science نشان می‌دهد که تنظیم موفق هیجان فرایندی نیست که برای همه به یک شکل باشد. این کار نیازمند راهبرد صحیح تنظیم هیجان در موقعیتی بخصوص است. به عبارت دیگر، زمینه‌های هیجانی متفاوت نیازمند فرایندهای تنظیمی متفاوتی هستند.

 

افراد می‌توانند هیجان‌هایشان را به روش‌های مختلفی تنظیم کنند. از یک سو، اطلاعات هیجانی می‌توانند توسط فرایندهای مغز تنظیم شوند و از همان ابتدا، بیش از حد توجه ما را جلب نکنند. برای مثال، راهبرد حواس‌پرتی با فراهم کردن افکاری که ماهیتی خنثی دارند، حواس فرد را از هیجان منفی پرت می‌کند. این افکار به منظور جلوگیری از نیرومند شدن بیش از حد واکنش‌های هیجانی در ذهن طراحی شده‌اند. به عنوان مثال، بعد از اینکه رئیس‌تان توانایی شغلی‌تان را زیر سؤال می‌برد، به جای اینکه به اخراج شدن فکر کنید، ممکن است به این فکر کنید که آخر هفته با دوستانتان به کجا می‌خواهید بروید.

 

بدون شک، اغلب اطلاعات هیجانی به افکار هشیار ما نفوذ می‌کنند. یک راهبرد دیگر برای دست و پنجه نرم کردن با هیجان‌هایی که توجه ما را جلب کرده‌اند، باز ارزیابی آنهاست؛ به این معنا که در مورد اطلاعات هیجانی به شکلی فکر کنیم که معنای منفی آنها را کاهش دهد. مثلا، به جای اینکه در مورد مشکل شغلی‌تان ناراحت شوید، به خودتان بگویید که چون همیشه دقیق هستید اتفاق بزرگی نیافتاده است.

 

افراد سالم، در موقعیت‌هایی که شدت هیجان منفی پایین است و فرصت چارچوب بندی دوباره موقعیت وجود دارد، با استفاده منعطف از باز ارزیابی (که امکان پردازش هیجانی را می‌دهد) هیجان‌هایشان را مدیریت می‌کنند. همین‌طور در موقعیت‌هایی که هیجان‌های منفی شدت دارند و زمان کافی برای مقابله موثر با استرس نیست، از حواس‌پرتی استفاده می‌کنند و جلوی پردازش هیجانی را می‌گیرند.

 

پژوهش‌گران دانشگاه استنفورد برای نشان دادن این انعطاف‌پذیری به دانش‌آموزان سالم تصاویر هیجانی با شدت‌های متفاوتی را نشان دادند (صورت غمگین در برابر صورت خونین). شرکت‌کننده‌ها این اجازه را داشتند تا بعد از دیدن تصاویر استفاده از باز ارزیابی یا حواس‌پرتی را به عنوان راهبرد تنظیم هیجان‌شان انتخاب کنند. در آزمایشی دیگر، افراد در مورد شوک الکتریکی که قرار بود دریافت کنند، هشداری را می‌دیدند. باز هم، این امکان را داشتند تا قبل از دریافت شوک الکتریکی کم یا زیاد، هیجان‌هایشان را با استفاده از یکی از این دو راهبرد تنظیم کنند. در هر دو موقعیت، افراد برای مقابله با موقعیت‌هایی که هیجان منفی شدیدی را فراخوانی می‌کردند از حواس‌پرتس استفاده کرده و راهبرد ارزیابی را برای هیجان‌های منفی با شدت کمتر استفاده کردند. این بدان معناست که تنظیم موفق هیجان‌هایمان نیازمند انتخاب راهبرد صحیح در موقعیت متناسب است.

 

البته، یک پرسش مهم بی‌پاسخ می‌ماند و آن هم این است که افراد چگونه در توانایی‌شان برای به کارگیری راهبرد مناسب تنظیم هیجان تفاوت دارند و آیا این تفاوت‌ها سلامتی هیجانی بلندمدت را پیش‌بینی می‌کنند یا نه؟ با این وجود، با توجه به اینکه نشخوار انعطاف‌ناپذیر اطلاعات هیجانی منفی با شدت زیاد یکی از نشانه‌های افسردگی و دوری انعطاف‌ناپذیر از اطلاعات هیجانی منفی با شدت کم یکی از نشانه‌های اضطراب است، یافته‌های فعلی مطرح می‌کنند که انعطاف می‌تواند کلید بهزیستی هیجانی باشد.

 

نتیجه‌گیری؟ راهبرد کلی برای مدیریت هیجان‌هایمان وجود ندارد. انتخاب راهبرد مناسب تنظیم هیجان با توجه به شدت موقعیت استرس‌زا می‌تواند بر روی کارکرد ما تاثیر بگذارد.

افزایش سن

در مورد افزایش سن و درد چه می دانید؟

در مورد افزایش سن و درد چه می دانید؟ 700 465

تحقیقات نشان می دهد که چرا افراد مسن درد بیشتری دارند و ما در مورد آن چه کاری می توانیم انجام دهیم.

آیا فکر می کنید که افزایش سن با درد همراه است؟ بله کاملا درست است.
تحقیقات نشان می دهند که افراد مسن درد بیشتری را نسبت به افراد جوان تر تجربه می کنند و کمتر تمایل دارند تا برای آن درد به پزشک مراجعه کنند و درمان شوند. مطالعه ای در مرکز کنترل بیماری ها در آمریکا نشان می دهد که نزدیک به ۵۰ میلیون فرد مسن هر ساله دردهای مزمن زیادی را تجربه می کنند. همانند پیری مفاصل، بیماری هایی مانند سرطان، جراحات، جراحی ها. و بیشتر از ۴۰ درصد از آن ها دوره ی درمان مناسب برای دردشان را طی نمی کنند.
اما پیری و درد لزوما نباید در کنار یکدیگر قرار بگیرند.
مقاله ی سیستماتیک که در مجله ی انجمن پزشکی آمریکا به چاپ رسیده بود، روش هایی را کشف کرده است که برای مدیریت و کنترل درد برای افراد مسن و درمان هایی که بهترین جواب را می دهند، استفاده می شود. این مقاله از ۹۲ تحقیق تشکیل شده بود که ۳۵ عدد از آن ها داروها را برای درمان درد ارزیابی می کردند و ۵۷ تحقیق دیگر درمان های دیگر را بررسی می کردند. یافته ها به این شرح بود:

– افراد مسن نسبت به افراد جوان جذب داروی کمتری دارند و کمتر می توانند سموم را از بدنشان دفع کنند.
– بیمارانی با ناتوانی حسی و شناختی نمی توانند به خوبی دردشان را برای پرستارشان توضیح دهند.
– پزشکان اغلب نگران اثرات طولانی مدت داروهای ضد درد هستند، به ویژه اگر این داروها برای دیابت و یا فشار خون بالا باشند.
– بیماران اغلب در سنین بالا به درد به عنوان یک “ضعف” و به تحمل درد به عنوان یک نشانه ی قدرت نگاه می کنند.
– اگر بیماران با پزشکان خود روابط قوی و مورد اطمینان نداشته باشند، تمایل کمتری برای درمان نشان می دهند.

آن مقاله همچنین دیدگاه های مدرک محوری را برای مدیریت درد در افراد مسن تنظیم کرده است. اول اینکه این مقاله باعث می شود تا بیماران در مورد انتخاب هایی که برای دارو دارند با پزشکان خود صحبت کنند. استامینوفن اولین انتخاب برای درمان درد در میان افراد مسن است، زیرا این دارو از حداقل عوارض جانبی برخوردار است. تحقیق توصیه می کند که داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی تنها باید برای مدت کوتاهی استفاده شوند، زیرا ممکن است منجر به مشکلات قلبی و کلیوی و زخم معده شوند.
روش های غیر دارویی نیز می توانند تاثیر بسزایی در رفع درد داشته باشند، به ویژه زمانی که به همراه داروهای ضد درد به کار گرفته شوند. تحقیق نشان می داد که درمان های بسیاری در برطرف کردن درد تاثیر دارند: درمان های شناختی – رفتاری، ماساژ، طب سوزنی، تایچی، یوگا و برنامه های دیگر ورزشی. می توانید با پزشک خود در مورد برنامه ریزی برای رفع درد که هدف های شخصی تان را نیز شامل شده باشد صحبتی داشته باشید.
در آخر اینکه یافته ی اصلی تحقیق این است که پزشکان باید در گوش دادن به ارزیابی بیماران از میزان دردشان خوب عمل کنند و دیدگاه هایی چندوجهی برای درمان درد پیشنهاد دهند. پزشکی را پیدا کنید که اگر میزان افزایش دردتان را گزارش کردید، به صحبت هایتان گوش دهد. یک پزشک موثر همچنین می تواند به شما کمک کند تا به انجمن ها و سازمان هایی مرتبط شوید که می توانند در روند درمان حامی شما باشند. همانند انجمن مراکز تناسب اندام، گروه های ورزشی و یا…
پزشکان و یا سایر ارائه دهندگان خدمات پزشکی باید بیماران را تشویق کنند تا سطح وسیعی از درمان را به منظور کنترل درد به کار گیرند. آگاهی دادن به افراد مسن درباره ی عوارض جانبی دارو درمانی و تشویق آن ها به به کارگیری روش های درمانی غیر دارویی همانند تجسم فکری، ماساژ، استراحت دادن به عضلات و سایر تکنیک های ورزشی بسیار حائز اهمیت است.
درست است که درد در میان افراد مسن بیشتر است، ولی روش هایی هم برای درمان آن وجود دارد. داشتن یک رابطه ی خوب با پرستاران و پزشکان و بررسی روش های گوناگون دارو درمانی، درمان های غیر دارویی و فعالیت های فیزیکی روش های موثری هستند تا بتوانیم در آینده دردمان را آسان تر مدیریت و کنترل کنیم.

منبع: مرکز تحقیقاتی بروفنبرنر