روش هایی برای اندازه گیری میزان احساسات در خواب

احساسات در خواب

روش هایی برای اندازه گیری میزان احساسات در خواب

روش هایی برای اندازه گیری میزان احساسات در خواب 700 467

تحقیقات اخیر روش هایی را برای اندازه گیری میزان احساسات در خواب، نشان می دهند.

احساسات بخش عمده ای از خواب، به ویژه مرحله ی REM رم خواب را تشکیل می دهند.
احساسات در رویا نقشی کلیدی را بازی می کنند، طوری که در نظریه های گوناگونی بیان شده است که رویا وظیفه ی پردازش و نظم بخشی به احساسات را دارد.
محققین بر سر احساسات موجود دررویا با یکدیگر اختلاف دارند. آیا آن ها مثبتند یا منفی و یا در بین این دو؟ در حالی که برخی محققین معتقدند که ترس و احساسات منفی تعداد دفعات بیشتری در رویا خود را نشان می دهند، سایرین با این عقیده مخالفند.
به نظر می رسد که این تناقضات به دلیل وجود اختلاف در روش های تحقیقی است که محققین برای جمع آوری و تجزیه و تحلیل محتوای خواب به آن ها می پردازند. رویاها را می توان در آزمایشگاه خواب و یا در خانه به ثبت رساند و توسط سیستم امتیاز دهی مخصوص به آن ها امتیاز داد. احساسات را می توان با توجه به ظرفیت و تنش موجود در آن ها ارزشیابی کرد و آن ها را به گروه های شادی، غم، عصبانیت، و ترس دسته بندی کرد.
محققین دانشگاه تورکو در فنلاند تحقیقی انجام داده اند تا تعیین کنند چگونه روش های متفاوت جمع آوری رویا و تجزیه و تحلیل آن ها ممکن است بر نتایج تاثیر بگذارد.
محققین، احساسات موجود در رویا را بر اساس دو عامل با یکدیگر مقایسه کرده اند. اول اینکه چه کسی به این احساسات امتیاز می دهد،خود شخص و یا محقق؟ و دوم اینکه در چه مکانی این گزارشات تهیه شده است، در خانه و یا آزمایشگاه؟
در بیشتر مطالعات، گزارشات در مورد رویا توسط محققین جمع آوری و بعد تجزیه و تحلیل شده است که به آن امتیازدهی خارجی گفته می شود. در حالی که برخی محققین ترجیح می دهند تا شخص بیننده ی رویا امتیازدهی را انجام دهد که به آن خودامتیازدهی گفته می شود. تفاوت بین انجام این کار در خانه و آزمایشگاه این است که در خانه شخص وقتی که صبح از خواب بیدار می شود رویایش را می نویسد اما در آزمایشگاه شخص را در پایان مرحله ی رم از خواب بیدار می کنند و رویایش را می نویسند.
محققین در کتاب خودآگاهی و شناخت، امتیازدهی خارجی و خودامتیازدهی را در فضای آزمایشگاه مورد مطالعه قرار داده اند. به منظور این آزمایش ۱۷ نفر به مدت دو شبانه روز درآزمایشگاه خوابیدند و پنج دقیقه بعد از گذشتن از مرحله ی رم ، توسط محققین از خواب بیدار می شدند. بعد از بیداری، آن ها برای اندازه گیری احساسات از نمودار استفاده می کردند و از شرکت کننده ها می خواستند تا از بین اعداد صفر تا ده به مثبت و منفی بودن احساسات رویای خود امتیاز دهند. بعدها محققین نیز این نمودار را کامل کردند واز این طریق توانستند تا امتیازدهی خارجی و خودامتیازدهی را باهم مقایسه کنند.
در این تحقیق، همه ی شرکت کنندگان به رویاهایشان طوری امتیاز داده بودند که انگار در همه ی آن ها محتوای احساسی وجود داشته است. در حالی که در امتیازدهی خارجی تنها احساسی بودن یک سوم از رویاها مورد قبول واقع شد. همچنین افراد به بیشتر رویاهای خود امتیاز مثبت داده بودند در صورتی که محققین تنها ۱۰ درصد از رویاهارا مثبت دانستند.
بعد از آن، تحقیقی مشابه در مورد انجام این آزمایش در خانه، انجام شد. در این آزمایش ۴۴ نفر شرکت کننده وجود داشت که به مدت سه هفته رویاهای خود را یادداشت کرده و بر روی نمودار به آن ها امتیاز می دادند و محققین هم به طور جداگانه امتیازات خود را مشخص می کردند. درست همانند نتایج تحقیق قبلی شرکت کنندگان بیشتر رویاهای خود را، احساسی (بیشتر مثبت) می دانستند.
در سومین تحقیق که امسال در مجله ی تحقیق در مورد خواب به چاپ رسیده بود، محققین گزارشات ثبت شده در خانه را با گزارشات ثبت شده در آزمایشگاه، با یکدیگر مقایسه کرده اند. هجده نفر در این تحقیق شرکت کردند. شرکت کننده ها به مدت یک هفته در خانه ،هر روز صبح از خواب های خود یادداشت برداری می کردند و همچنین دو شب را در آزمایشگاه سپری کردند. نتایج نشان می دادند که خواب هایی که در خانه ثبت شده اند، احساسی تر و منفی تر از خواب های ثبت شده در آزمایشگاه هستند. به طور کلی این مطالعات نشانگر این موضوع است که ساعتی از شب که مرحله ی رم خواب در آن جریان دارد و خواب هایی که در خانه ثبت شده اند ، محتوای احساسی بیشتری داشته اند.
به طور کلی امتیازدهندگان خارجی در مقایسه با شخص بیننده ی رویا به محتوای احساسی خواب توجه کمتری دارند. زیرا شرکت کنندگان خاطراتی مشابه با رویایشان را در دنیای واقعی با همان احساسات تجربه کرده اند، در حالی که محققین تنها یادداشت روی کاغذ را می بینند. این موضوع می تواند به مثبت و منفی بودن احساس رویا نیز مربوط باشد. در بسیاری از گزارشات، شرکت کنندگان بر روی محیط احساسی همانند تصویر رویا تمرکز داشته اند. و در آخر تشخیص احساس منفی توسط محققین به مراتب راحت تر از تشخیص آن توسط شخص ببننده ی خواب است.

نویسنده: میشل کار Michelle Carr