سخت گرفتن به خودتان باعث نمی شود تا والدین بهتری باشید

سخت گیری به خود در والدین

سخت گرفتن به خودتان باعث نمی شود تا والدین بهتری باشید

سخت گرفتن به خودتان باعث نمی شود تا والدین بهتری باشید 700 466

هیچ کس کامل نیست و والدین هم مستثنا نیستند.

“مطلبی که من در کتاب مادران آرام، فرزندان شاد خواندم، در حال حاضر رابطه ام را با پسر هشت ساله ام بهبود بخشیده است. پسرم از من بابت خواندن این کتاب تشکر کرد. او گفت من به مادری تبدیل شده ام که او همیشه می خواست. از او پرسیدم حتی اگر این به آن معنا باشد که تو همیشه به چیزی که می خواهی نمی رسی؟ او پاسخ داد :” زمانی که تو به دلیل اشتباهاتم فریاد نمی زنی، راحت تر می توانم از آن ها درس بگیرم.”
کودکان دوست دارند به چیزی که می خواهند برسند. ولی چیزی وجود دارد که حتی از آن هم بیشتر می خواهند.
شخصی که آن ها را دوست داشته باشد، شخصی که وقتی از آن ها اشتباهی ببیند فریاد نزند، آرام و صبور باشد، حتی زمانی که آن ها از عصبانیت دیوانه هستند و مدام بهونه می آورند. شخصی که بتواند احساساتش را کنترل کند تا در زمان دیدن اشتباه ، ناراحتی و یا حتی بی احترامی آن ها، بتواند گوش دهد و مهربان باشد. فردی که زمانی که خودشان را گم می کنند، جنبه ای از آن ها را در خود نگه دارد.
بزرگ شدن با این والدین را تصور کنید. این چیزی است که کودکان می خواهند. البته هیچ کس نمی تواند اینگونه باشد، زیرا ما انسانیم. هیچکس کامل نیست و والدین نیز بر پایه ای مشخص، دلایل زیادی برای اشتباه کردن دارند.
کاری که می توانیم انجام دهیم این است که قول دهیم تا میزان لحظه هایی که والدین خوبی بوده ایم را در خود افزایش دهیم و هر روز بیشتر از دیروز بر روی آن کار کنیم. اگر در میان راه خطایی کردید، می توانید دست نگه دارید و دوباره شروع کنید. خوشبختانه هر قدم در راه درست تفاوت زیادی ایجاد می کند.
اما اگر دوست دارید که اغلب آن والدین خوب باشید و یا احساس می کنید که در یک چرخه ی منفی گیر افتاده اید، شاید زمان این باشد که بیشتر خودتان را حمایت کنید. خیلی از ما فقط به خودمان می گوییم که “بهتر انجام بده”. اما سخت گرفتن به خود، شما را به یک والدین خوب تبدیل نمی کند. اگر خودتان را به قدر کافی حمایت نکنید تا آرام بمانید و به احساساتتان نظم ببخشید ،حتی اگر تصمیم بگیرید که صبور باشید لزوما کمکی نخواهد کرد.
اگر گیاهی داشته باشید که پژمرده شده باشد، بر سرش فریاد نمی زنید تا دوباره تازه شود و رشد کند. به دنبال این می گردید که مشکلش از کجاست؟ آب بیشتر؟ نور بیشتر؟ فضای بیشتر برای رشد؟ برای فرزندتان نیز به همین روال است. حتی برای شما هم می تواند اینگونه باشد.
پس به جای سرزنش کردن خودتان، لحظه ای صبر کنید و بیاندیشید که امروز برای اینکه پدر و یا مادر خوبی باشید، چگونه می توانید خودتان را حمایت کنید.

۱٫ شاید به خواب بیشتری نیاز دارید.
۲٫ شاید باید برای فریادهایتان قول بدهید و اجازه دهید تا کودکانتان برای هر روزی که فریاد نزدید به شما ستاره ای بدهند.
۳٫ شاید باید کمی آرام تر باشید، تا استرس کمتری داشته باشید و بیشتر بتوانید از اینکه با فرزندتان هستید لذت ببرید.
۴٫ شاید باید یک کتاب با موضوع والدگری بخوانید تا برای شما انگیزه باشد، و یا در گروهی عضو شوید تا بتوانید با والدین دیگر صحبت کنید و کمک بگیرید.
۵٫ شاید باید بیشتر خودتان را دوست داشته باشید. شما تنها زمانی می توانید به فرزندتان عشق بدهید که به خودتان عشق داده باشید.
برای هرکدام از این عقاید باید به صورت جداگانه وقت بگذارید. اما زندگی کوتاه است و شما و فرزندتان لایق آن هستید. روزهایی که با کودکتان می گذرانید شاید طولانی باشد، ولی کودکی دوران کوتاهی است. فرزندتان هر روز در حال خاطره سازی است. او در حال شکل دادن به مغزش است. او این روابط را به آرامی برای زندگی آینده اش پایه ریزی می کند.
نیازی نیست تا شما همه چیز را یکدفعه تغییر دهید. تغییراتی با ماندگاری بالا از ایجاد عادت های جدید به وجود می آید. برای امروز هدفی واضح تعیین کنید تا بتوانید به خودتان کمک کنید. اولین قدمتان را یادداشت کنید.
چرا امروز اولین قدمتان را بر نمی دارید؟

نویسنده: لارا مارکهام
Laura Markham

دیدگاهی بگذارید