جایگزین‌های روانشناسان برای جمله‌ای که نباید به کودکان بگوییم

هنر صحبت کردن با کودکان

جایگزین‌های روانشناسان برای جمله‌ای که نباید به کودکان بگوییم

جایگزین‌های روانشناسان برای جمله‌ای که نباید به کودکان بگوییم 700 394

گفتن جمله ی “مشکل تو چیه؟ ” به کودکان و بزرگسالان چه مشکلی دارد؟ مشکلی ندارد، البته اگر لحنتان مهربان باشد و مشتاق باشید تا در مورد احساس آن ها بدانید.
اما این موضوع با زمانی که والدین از فرزندان خود خشمگین هستند و دستشان را با ناامیدی در هوا تکان می دهند و همزمان این سوال را می پرسند، متفاوت است.
آن زمان است که این سوال نشان دهنده ی یک نقص در کودک است. این چیزی نیست که ما می خواهیم، درست است؟
هیچ والدینی کامل نیست و ما مدام در حال یادگیری و رشد هستیم و همگی ما اشتباه می کنیم. ولی من موافقم که این جمله را در زمان عصبانیت برای کودکان استفاده نکنیم.
چرا؟
زمانی که یک بزرگسال مورد اعتماد، یک شخصی که کودک در هر زمینه ای به او تکیه می کند، نشان می دهد که کودک مشکلی دارد، کودک این جمله را درونی کرده و باور می کند. آن ها از خودشان می پرسند که چه مشکلی دارند، ولی نمی توانند پاسخی پیدا کنند. آن ها به تجربه و دانش محدود خود تکیه می کنند و پاسخ هایی می یابند که اشتباه است و می تواند اثر طولانی مدت داشته باشد. گاهی ممکن است اینگونه باشد : ” من به اندازه ی کافی خوب نیستم” و یا ” من آدم بدی هستم”. میزان تخریب این پیام های درونی، گاهی حتی با وجود درمان، یک عمر زمان برای بهبودی کامل می خواهد.
به جای این کار چه کار کنیم؟
به صورت مستقیم درباره ی رفتاری صحبت کنید که شما را آزار می دهد ولی در ادامه اجازه دهید تا کودکتان بداند که او خاص است و شما او را دوست دارید. شما فقط آن رفتار مشخص را دوست ندارید و از آن ها می خواهید که بر روی آن کار کنند و آن را برطرف سازند. رفتار را کلی نکنید و از تحقیر بپرهیزید. کنار آمدن با تحقیر برای کودکان و بزرگسالان دشوار است و برای فراموش کردن آن زمان زیادی نیاز است.
بیایید به چند مثال بپردازیم:
کودک عجله دارد و توجهی نمی کند و تصادفا چیزی را می شکند. شما خشمگین می شوید، اضطراب بر شما مسلط می شود و آن جمله از دهانتان خارج می شود: مشکل تو چیه؟ به جای این… رک باشید و آموزنده: “عزیزم، آروم باش، مشکلی نیست، می دونم که از انجام این کار منظوری نداشتی. دفعه ی بعد به من و یا پدرت بگو که احساس استرس، ناراحتی و… داری. با هم حلش می کنیم.

فرزندتان در یک مکان عمومی بدخلقی می کند و شما را خشمگین می کند. آن جمله را نگویید. کودک را به یک مکان ساکت ببرید، متوجه شوید که چه چیزی او را اذیت می کند و احساسشان را بدانید. این به معنا نیست که کارشان درست است ولی احساس اینکه شنیده شوند، دیده شوند و مهم جلوه کنند، می تواند بدخلقی آن ها را سریعتراز هرچیز دیگری از بین ببرد.

فرزند نوجوانتان اشتباهی جدی مرتکب شده است، مانند نوشتن یک مطلب نامناسب بر روی فیس بوک. شما نباید بگویید مشکل تو چیه؟ شما می توانید از این لحظه برای آموزش موضوعی که می خواستید به او یاد دهید استفاده کنید.

مشکل تو چیه؟ زمانی که این جمله به همراه عصبانیت باشد، در دسته بندی تمسخر و تحقیر قرار می گیرد و می تواند تاثیراتی طولانی داشته باشد. خوشبختانه آگاهی در مورد این موضوع و برطرف کردن آن دشوار نیست. گاهی اوقات آگاهی و توصیه هایی ساده می تواند بیشترین تفاوت را ایجاد کند. به یاد داشته باشید روشی که با کودکان صحبت می کنیم بسیار اهمیت دارد، زیرا این می تواند روشی را کودکان خودشان را می بینند تحت تاثیر قرار دهد.

نویسنده: کاریل مک براید
Karyl McBride

۱ دیدگاه
  • وای، این مقاله بسیار دلنشین است، خواهر من این چیزها را تحلیل می کند، بنابراین می خواهم او را بشناسم.

دیدگاهی بگذارید