آیندۀ جهان؛ جدال میان خوش بینی و بدبینی

آیندۀ جهان

آیندۀ جهان؛ جدال میان خوش بینی و بدبینی

آیندۀ جهان؛ جدال میان خوش بینی و بدبینی 700 423

بسیاری از مراجعین، همکاران، دوستان و از جمله خود من بسیار از آینده ی جهان شگفت زده هستیم. برای مثال برخی از مردم از اینکه کودکی به دنیا بیاورند و فرزندشان ۱۰۰ سال دیگر در این جهان بماند هیجان زده می شوند. پس بررسی در مورد آینده های ممکن می تواند آموزنده و یا حداقل جالب باشد. در درون من بحثی در میان خوشبینی و بدبینی وجود دارد :
بدبینی: شغل های خوب تنها برای تعدادی از افراد برجسته وجود دارد. برای مثال مطالعات وسیعی در دانشگاه آکسفورد انجام شده است که پیش بینی می کند ۴۵ درصد از شغل های امروز در دهه ی دیگر و یا حداکثر دو دهه ی دیگر وجود نخواهند داشت.

خوش بینی: تکنولوژی همیشه بیشتر از این که فرصت های شغلی را از بین ببرد، آن ها را ایجاد می کند.

بدبینی: این موضوع فرق دارد زیرا در گذشته یک تکنولوژی جایگزین دیگری می شد. اما در زمان حال راه های زیادی وجود دارد که کامپیوترها را با کارمندان تعویض می کنند. این سرعت کار را بالا می برد.

خوش بینی: حتی اگر بیشتر مردم مجبور باشند تا در حداقل زندگی کنند، مادی گرایی را تا حد زیادی با خلاقیت و رابطه جایگزین می کنند.

بدبینی: اما طبیعت انسان ها، مردم را حسود می کند. توده ی مردم بر علیه داشته ها و نداشته هایشان بر می خیزند.

خوش بینی: مردم قدرنشناس نیستند، قدر چیزی که به آن ها گوشی های هوشمند داده، برای بیماری های آن ها درمان پیدا کرده است و ژن هاییشان را برای بهبود هوش و بشر دوستی تغییر داده است، می دانند.

بدبینی: تاریخ ثابت کرده است که افرادی که نداشته اند(ندارها) همیشه قیام می کردند، از انقلاب آمریکا تا انقلاب فرانسه.

خوش بینی: تحصیلات این ماجرا را کاهش می دهد.

بدبینی: تو بسیار خوش بینی. ما یک عمر به سختی سعی کردیم تا با تحصیلات خشونت را از بین ببریم.

خوش بینی: ما تحقیقات زیادی انجام داده ایم. استیون پینکر بیان کرده است که امروز در جهان کمتر از هر زمان دیگر خشونت وجود دارد.

بدبینی: اما ما امروزه اثرات اتوماسیون و جهانی سازی را بر روی شغل ها می بینیم. هنگامی که مردم ناامید باشند حاضر به رقابت نیستند. چارلز داروین بیان کرده است که ما برای رقابت خلق شده ایم.

خوش بینی: این گفته برای قرن ۲۱ است. دانشمندان امروزی عقیده دارند که پستانداران برای همکاری خلق شده اند.

بدبینی: پس ما برای رقابت و همکاری خلق شده ایم. ولی جمعیت جهان ۷٫۵ میلیارد و رو به افزایش است. آیا شرط می بندی که تمام این ۷٫۵ میلیارد در زمان نبود کار و تخریب محیط زیست و کاهش آب و غذا در صلح و دوستی با یکدیگر زندگی کنند؟
برای مثال یک فرد ناراضی از شرایط می تواند یک ویروس مسری و خطرناک همانند آبله را نگه داری کند و در یک فرودگاه که همه جمع هستند و به نقاط گوناگون دنیا سفر می کنند ویروس ها را آزاد کند.

خوش بینی: هرکسی می تواند از این داستان ها بسازد ولی در هزارسال تاریخ هیچ کسی این کار ها را امتحان نکرده است. آیا واقعا می خواهی در مقابل ۱۰۰۰ سال تاریخ بشریت شرط بندی کنی؟ درست است، تحقیقات از هر دو قدمی که به جلو بر می دارد، یک قدم به عقب بر می گردد، اما زندگی امروز را از هر جهت (عمر، حمل و نقل، سلامتی و…) با زندگی در قرن های پیش مقایسه کن. حتی میتوانی ۲۰ سال پیش را با زمان حال مقایسه کنی. بیشتر مردم تحصیل کرده شده اند. زنان و اقلیت ها قدرت یافته اند. میانگین طول عمر در جهان افزایش یافته است.
هیچ کس نمی تواند از نتایج و اتفاقات باخبر باشد، ولی من ۱۰۰ درصد اطمینان دارم که با توجه به تاریخ و تمرکز بر موارد مثبت، من زندگی خوبی را تجربه خواهم کرد.

نظر شما چیست؟

نویسنده: مارتی نمکو
Marty Nemko

دیدگاهی بگذارید