از نتایج مثبت دعوا کردن با فرزندان چه می دانید؟

دعوا کردن با فرزند

از نتایج مثبت دعوا کردن با فرزندان چه می دانید؟

از نتایج مثبت دعوا کردن با فرزندان چه می دانید؟ 700 350

چگونه بحث های گاه به گاه می تواند به بهبود رابطه ی والدین و نوجوان کمک کند؟

” آیا می توانم امشب را در خانه ی دوستم بمانم؟ “سوالیست که به عنوان والدین با آن بسیار برخورد کرده ایم. و احتمالا با پاسخ منفی ما بحثی آغاز می شود. گاهی باید سر حرف خود باقی بمانیم ولی گاهی باید تسلیم شویم، زیرا می دانیم تصمیم ما خودخواهانه بوده است. برای والدین بحث و دعوا استرس زا است و احساس می کنیم به ما بی احترامی شده است. فکر می کنیم به فرزندانمان بیش از اندازه قدرت داده ایم . این ما را نگران می کند، ولی تحقیقات جالبی وجود دارند که نشان می دهد که تمام این محدودیت ها، این بحث ها، شکایت ها و سرزنش ها برای نوجوان شما لازم است.
در تحقیقات نشان داده شده است که دید نوجوانان به بحث ها به اندازه ی والدینشان منفی نیست. در واقع بسیاری از آن ها احساس می کنند که این می تواند رابطه ی بین آن ها و والدینشان را استحکام ببخشد، زیرا به آن ها اجازه می دهد تا همه چیز را از نگاه والدینشان ببینند.در خانواده هایی که بحث به میزان متوسطی وجود دارد، در مقایسه با خانواده هایی که در آن ها بیش از اندازه بحث می بینید و یا آن هایی که به طور کل بحث نمی کنند، سازگاری بیشتری می توان مشاهده کرد. محققی پی برد که ۴۶ درصد از مادران بحث با دختران نوجوان خود را آسیب رسان می دانند، در صورتی که تنها ۲۶ درصد از دختران موافق این ماجرا بودند. برای نوجوانان شنیده شدن از سمت والدینشان بسیار با اهمیت تر از برنده شدن در بحث است.
دیدگاه بعدی برای یک جامعه شناس است. او می خواست بداند که آیا رفتار والدینی که در سطح اجتماعی متوسط با والدینی که شاغلند و آن هایی که سطح پایین تری دارند متفاوت است یا خیر. او پی برد که والدینی با سطوح متفاوت اجتماعی-اقتصادی روش های متفاوتی را برای تربیت فرزندانشان انتخاب می کنند که هرکدام مزایا و معایب خاص خود را دارند. والدینی با سطح اجتماعی پایین تر بیشتر از روش “برو بیرون و بازی کن ” استفاده می کنند. نتیجه نشان می داد که فرزندان این خانواده ها در مقایسه با فرزندان خانواده هایی با سطح متوسط استقلال بیشتری از خود دارند. آن ها می توانند خودشان را سرگرم کنند و کمتر با خواهر و برادرانشان دعوا کنند. همچنین این فرزندان بیشتر سربه زیر و مطیع هستند. در خانواده هایی با سطوح بالاتر فرزندان به عنوان یک پروژه دیده می شوند. والدین بیشتر با فرزندانشان بازی می کنند، آن ها را برای بعد مدرسه به کلاس های گوناگون می برند و بر روند تحصیل آن ها نظارت می کنند. این فرزندان نه تنها کمتر مستقل می شوند، بلکه با والدین خود بیشتر بحث و دعوا می کنند. این بحث ها باعث می شوند تا قدر چیزی را ندانند و بیشتر بخواهند.
مسلما دعوای بیش از اندازه برای هیچ کس خوب نیست و می تواند باعث شود تا کودکانی که با این بحث ها بزرگ می شوند، در بزرگسالی افرادی حق به جانب شوند. ولی اگر نوجوان شما بار دیگر بحثی آغاز کرد به یاد داشته باشید که بحث ها در این سن می توانند برای پیشرفت رابطه ی هر دو سمت با ارزش باشند.

برای کاهش استرس می توانید از روش زیر استفاده کنید:
مشکلات را در سه سبد دسته بندی کنید. هرچیزی که ممکن است امنیت نوجوان شما را به خطر بیاندازد در سبد یک بیاندازید. این ها مواردی هستند که قابل مذاکره نیستند. سبد دو شامل اتفاقاتی است که به شرایط بستگی دارد. و در سبد سه مواردی جای می گیرند که در ابتدا تصور می شد مسائل مهمی هستند ولی در اصل آنقدرها هم اهمیت نداشته اند.
زمانی که بحث والدگری وارد می شود، انعطاف پذیری کلید حل مسائل است. کودکانی که در کنار والدین انعطاف پذیرتری بزرگ می شوند، نسبت به کودکانی با والدینی سرسخت سازگاری بیشتری دارند. سازگاری بیشتر یعنی آن ها شادترند، در مدرسه بهتر عمل می کنند و به والدین خود نزدیک ترند.
این جمله ی معروف را به خاطر بسپارید: “یک نوجوان همیشه قدرت اختیار شما را نمی خواهد، بلکه گاهی به اختیار خودش نیاز دارد.”

نویسنده: آدام پرایس Adam Price

دیدگاهی بگذارید