راه حلی برای مواجهه شما و بی اخلاقی فرزند نوجوانتان

نوجوان بداخلاق

راه حلی برای مواجهه شما و بی اخلاقی فرزند نوجوانتان

راه حلی برای مواجهه شما و بی اخلاقی فرزند نوجوانتان 700 350

این که والدین بخواهند تا فرزندانشان همیشه شاد باشند، کاملا طبیعی است. از زمانی که فرزندتان یک نوزاد بود و زمانی که راه رفتن را یاد گرفت و حال که یک نوجوان است، خواسته ی شما برای شادی او هیچگاه از بین نمی رود. پس والدین باید چه کاری انجام دهند اگر فرزندشان برای بیشتر از ۳۰ روز بدخلق است و با کوچکترین انتقادی به شدت خشمگین می شود؟
اولا در ریشه ی مشکلات فرزند شما، دشواری سازگاری با انتظارات برآورده نشده وجود دارد. اگر دیدید که نوجوانتان بیشتر از سه هفته است که بدخلقی می کند، بدانید که در حال کنار آمدن با انتظارات برآورده نشده ای است که از نیازهای برآورده نشده ی احساسی او ناشی می شود. همچنین اگر فرزندتان عادت دارد تا عصبانیت اش را بر شما تخلیه کند، پس او شما را همانند یک منبع امن می داند که می تواند کیسه بوکس احساسی اش شود. به بیان دیگر او باور دارد که شما هدف امنی هستید تا خودش را بدون نگرانی در مورد عواقبش با شما آرام کند. البته این هم راه درستی نیست.
بیشتر والدین در این شرایط، می ترسند تا رابطه یشان را با فرزندشان از دست بدهند، به ویژه اگر از یکدیگر جدا شده باشند. اغلب نوجوانان بدخلقی که از مراجعین من بودند، قصد جدایی و قطع ارتباط با والدین خود را نداشته اند. متاسفانه والدینی که از این ماجرا می ترسند، شرایط را در بین خود و نوجوانانشان بدتر می کنند، زیرا این ترس باعث می شود تا زمانی که احساس کردند ممکن است فرزندشان عصبانی شود، تصمیماتی اشتباه بر پایه ی ترس بگیرند.
ماجرا چیزی شبیه به این می شود: والدین حرفی به نوجوان می زنند، و بعد متوجه می شوند که نوجوان در حال عصبانی شدن است، آن ها برای جلوگیری از ایجاد درگیری با او، حرفی که زده اند را پس می گیرند. سپس نوجوان با بدخلقی اش والدین را خشمگین می کند که عواقب بدی برایش دارد. و او احساس می کند که این عکس العمل والدین غیر منصفانه بوده است، و والدین هم در مورد کاری که انجام داده اند احساس گناه می کنند.
در واقع ماجرا باید اینگونه باشد: والدین از نوجوان درخواستی می کنند، می بینند که نوجوان عصبانی شده است. والدین تلاشی برای رفع این عصبانیت نمی کنند و تنها صبر می کنند تا ببینند عکس العمل بعدی او چیست. در بیشتر موارد نوجوان آهسته کاری که به او محول شده را انجام می دهد. در برخی موارد دیگراو از انجام کار سر باز می زند. والدین به آرامی با او صحبت کرده و دلیل ناراحتی و رد خواسته شان را می پرسند. در بیشتر موارد نوجوان مشکلش را با والدینش در میان می گذارد و بعد از اینکه احساس کرد که حرف هایش شنیده شده اند تمایل بیشتری برای انجام آن کار نشان می دهد.
به یاد داشته باشید که برای انجام این راه حلی که در پاراگراف قبل دیدید، باید آگاهی داشته باشید که رفتار شما چگونه بر زندگی فرزندتان تاثیر می گذارد.
این طبیعی است که گاهی مردم می پرسند: “اگر هنوز بگوید نه چه؟” بهترین راه این است که بایستید و تکرار کنید. برخی والدین عقیده دارند که رابطه ی آن ها با فرزندشان همانند یک طوفان آتش است. این به آن خاطر است که رفتار نوجوان تاثیر منفی بر سبک زندگی والدین گذاشته است و والدین هم همانند نوجوان با ناامیدی و برآورده نشدن انتظاراتشان رو به رو می شوند.
بزرگ شدن بچه ها برای والدین تفاوتی ایجاد نمی کند. قانون ارتباط بین والدین و فرزندان با هر سال بزرگ شدن فرزند تغییر می کند. کودکی که روزی برای جلب نظر شما به خواسته هایتان عمل می کرد، حال تصمیم گیری تان را زیر سوال می برد.

نویسنده: یوگو اوکه Ugo Uche

دیدگاهی بگذارید